در توسینسو تدریس کنید

و

با دانش خود درآمد کسب کنید

آموزش جاوا (Java) به روش مدرسه جاوا قسمت 4 : متغیرها و انواع داده

متغیرها محلی برای نگهداری داده ها در حافظه اصلی کامپیوتر (RAM) هستند. متغیرها ابتدایی ترین اجزای یک برنامه هستند به طوری که می توان گفت یک برنامه کاربردی واقعی بدون متغیر معنا ندارد.در جاوا دو دسته بندی کلی برای تقسیم متغیرها و نوع داده ها وجود دارد تحت عنوان:


1- نوع داده اصلی (Primitive Type)
2- نوع داده ارجاعی (Reference Type)

البته اسم های دیگه ای هم به این دو نوع گفته می شود مثل: ساده و پیچیده – غیر شی گرا و شی گرا و... اما ما از اسامی اصلی و ارجاعی استفاده می کنیم. با نوع داده ارجاعی فعلا کاری نداریم (بعد از اینکه مباحث شی گرایی را مطرح کردیم به آن می پردازیم) و در حال حاضر تمرکز خود را روی نوع داده های اصلی قرار میدیم.


  • نکته: منظور از نوع داده (Data Type) نوع مقداری که داخل یک متغیر قرار می گیرد است.

در جدول زیر نوع داده های اصلی (Primitive) را مشاهده می کنید

مدرسه جاوا - قسمت سوم - متغیرها و انواع داده

در متغیرهای از نوع int و long و byte و short اعداد صحیح قرار می گیرند. تفاوت این نوع داده ها در ظرفیت آن هاست. به جدول زیر دقت کنید:

مدرسه جاوا - قسمت سوم - متغیرها و انواع داده

در ستون Type نوع متغیر را مشاهده می کنید (این جدول فقط نوع داده های اعداد صحیح را نشان میدهد) در ستون دوم میزان حافظه ای که هر متغیر از نوع داده مورد نظر اشغال می کند (بر حسب بیت) و در ستون آخر محدوده اعدادی که می توانند داخل نوع داده مورد نظر قرار بگیرند را مشاهده می کنید. توجه داشته باشید که هر متغیری که شما تعریف می کنید مقدار مشخصی از حافظه رم کامپیوتر را اشغال می کند که طبیعتا هرچه میزان حافظه اشغالی بالاتر باشد ظرفیت متغیر هم بالاتر هست.

نکته: رایج ترین نوع متغیری که برای نگهداری اعداد صحیح استفاده می شود int است.

از 6 نوع داده اصلی چهارتای آن را که برای اعداد صحیح بود بررسی کردیم. دو نوع داده دیگر هم برای نگهداری اعداد اعشاری به نام های double و float داریم. double مقدار عددی بیشتری نسبت به float میتواند نگهداری کند و برای اعداد اعشاری با دقت بسیار بالا هم از double استفاده می شود.

نکته: رایج ترین نوع متغیری که برای نگهداری اعداد اعشاری استفاده می شود double است.

دو نوع داده دیگر به نام های boolean و char داریم

boolean: این نوع متغیر فقط یکی از مقادیر true یا false (صحیح یا غلط) را میتواند نگهداری کند. شاید در نگاه اول خیلی کاربردی نباشد اما کاربرد آن را جلوتر که برویم متوجه خواهید شد.

char: از این نوع داده برای نگهداری یک کاراکتر (یک حرف) استفاده می شود. این نوع داده 16 بیتی می باشد.

نحوه تعریف متغیرها

شکل کلی تعریف یک متغیر در زبان جاوا به صورت زیر است:

مدرسه جاوا - قسمت سوم - متغیرها و انواع داده

نکته: علامت ; که در آخر جمله مشاهده می کنید سمی کالون (semi-colon) نام دارد. طبق یک قاعده کلی تمام دستورها در زبان جاوا باید با این علامت به پایان برسند.

مثال: در مثال زیر سه نوع متغیر از سه نوع داده مختلف تعریف کردیم:
public class Variables {

   public static void main(String[] args) {
      int number;
      char c;
      boolean flag;
   }

}

همانطور که مشاهده می کنید اول نوع متغیر بعد نام متغیر و در آخر دستور هم ; قرار دادیم.
گاهی اوقات می خواهیم چند متغیر از یک نوع تعریف کنیم. در این مواقع می توانیم به جای تعریف کردن هر متغیر در یک خط جدا از روش زیر استفاده کنیم:
public class Variables {

   public static void main(String[] args) {
      int num1, num2, num3;
      double x, y;
   }

}

همانطور که می بینید با استفاده از علامت کاما (,) در خط اول سه متغیر از نوع int و در خط دوم هم دو متغیر از نوع double تعریف کردیم.

مقداردهی اولیه به متغیرها
برای مقداردهی اولیه به متغیرها چند روش وجود دارد. روش اول تعریف متغیر در یک خط و مقداردهی به آن در خط های بعدی است. مثال:
public class Variables {

   public static void main(String[] args) {
      int num1;
      num1 = 13;
   }

}

روش دیگر مقدار دهی هنگام تعریف متغیر است. مثال:
public class Variables {

   public static void main(String[] args) {
      int num1 = 13;
   }

}

اگر بخواهیم چند متغیر از یک نوع در یک خط تعریف کنیم میتوانیم به روش زیر در همان خط به تمام آن ها مقدار بدهیم:
public class Variables {

   public static void main(String[] args) {
      double num1 = 13.4, num2 = 11.5, num3 = 9.1;
   }

}

نکته: علامت نقطه در اعداد بالا در واقع همان علامت اعشار هست.
نکته: یک متغیر همانطور که از اسمش معلوم است مقدار آن در طول اجرای برنامه میتواند بارها تغییر کند پس مقداردهی اولیه به این معنا نیست که مقدار متغیر ثابت شده و دیگر قابل تغییر نیست.
نکته: جاوا به طور کلی دستورها را پشت سرهم اجرا می کند و پایان یک دستور را هم با علامت سمی کالون (;) می فهمد و نیازی نیست که الزاما هر دستور در خط جدا باشد تا اجرا شود. بعد از رسیدن به سمی کالون دستور تمام می شود و دستور بعد از آن اجرا می شود.
int num1; num1 = 13;
این کد هیچ مشکلی ندارد و با اینکه دو دستور در یک خط هستند ولی چون با ; جدا شدند به ترتیب اجرا می شوند.

نمایش مقدار متغیرها
با دستور نمایش یک عبارت در قسمت اول آشنا شدید. اگر بخواهیم مقدار یک متغیر را چاپ کنیم به این صورت عمل می کنیم:
public class Variables {

   public static void main(String[] args) {
      char test = 'a';
      System.out.println(test);   
   }

}

خروجی: a

نکته: مقداری که به متغیرهای از نوع char می دهیم یعنی یک کاراکتر، باید بین دو علامت ' ' قرار بگیرند.

#برنامه_نویسی_جاوا #آموزش_برنامه_نویسی_جاوا #کار_با_متغیرها_در_جاوا #آموزش_جاوا #دسترسی_به_متغیرها_در_جاوا #متغیرها_در_برنامه_نویسی #شروع_برنامه_نویسی_جاوا #انواع_داده_ها_در_جاوا #زبان_برنامه_نویسی_جاوا
عنوان
1 آموزش جاوا (Java) به روش مدرسه جاوا قسمت 1 : نصب ابزارهای لازم رایگان
2 آموزش جاوا (Java) به روش مدرسه جاوا قسمت 2 : نوشتن اولین برنامه رایگان
3 آموزش جاوا (Java) به روش مدرسه جاوا قسمت 3 : تورفتگی خطوط رایگان
4 آموزش جاوا (Java) به روش مدرسه جاوا قسمت 4 : متغیرها و انواع داده رایگان
5 آموزش جاوا (Java) به روش مدرسه جاوا قسمت 5 : عملگرها در جاوا رایگان
زمان و قیمت کل 0″ 0
1 نظر
مرتضی عباسی

خیلی عالی بود .... سپاس

نظر شما
برای ارسال نظر باید وارد شوید.
از سرتاسر توسینسو
تنظیمات حریم خصوصی
تائید صرفنظر
×

تو می تونی بهترین نتیجه رو تضمینی با بهترین های ایران بدست بیاری ، پس مقایسه کن و بعد خرید کن : فقط توی جشنواره تابستانه می تونی امروز ارزونتر از فردا خرید کنی ....