در توسینسو تدریس کنید

و

با دانش خود درآمد کسب کنید

آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 8 : نوع های داده و متغیرها

در ادامه مطالب آشنایی با برنامه نویسی به دو موضوع نوع داده (Data Type) و متغیر (Variable) می پردازیم. تمامی برنامه های کامپیوتری بر اساس یکسری داده های ورودی، خروجی تولید می کنند. این داده ها که گفتیم به عنوان ورودی برنامه شناخته می شوند، یک نوع مشخص دارند و باید جهت استفاده در محلی نگهداری شوند. برای مثال، زمانی که شما قصد جمع کردن دو عدد مانند 2 و 5 را دارید، در حال استفاده از نوع داده اعداد صحیح هستید، یعنی اعداد 2 و 5 از نوع اعداد صحیح هستند، حال وقتی این اعداد به صورت 2.5 و 5.2 باشند، شما از نوع عددی اعشاری استفاده می کنید، یعنی نوع داده مورد استفاده تغییر کرده، یا دفتر تلفنی را فرض کنید که اطلاعات اشخاص در این دفتر تلفن ثبت می شود، شما آیتم های زیر را در این دفتر تلفن ثبت می کنید:

  1. نام
  2. نام خانوادگی
  3. سن
  4. شماره تماس
  5. آدرس

همانطور که مشاهده می کنید چندین فیلد مختلف برای اطلاعات یک شخص در نظر گرفته شده که برای هر یک می توان یک نوع داده در نظر گرفت، برای مثال نوع داده فیلد های نام، نام خانوادگی و آدرس از نوع رشته هستند، اما شماره تماس و سن را می توان از نوع عددی در نظر گرفت. در حقیقت نوع داده یا Data Type، ماهیت یک مقدار را مشخص می کند. مهمترین دلیل انتخاب نوع داده در زمان نوشتن برنامه های کامپیوتری این است که کامپیوتر بداند زمان انجام عملگر ها بر روی مقادیر چه کاری باید انجام شود. برای مثال، زمانی که شما عملگر + را بین دو عدد استفاده می کنید، حاصل خروجی جمع دو عدد خواهد بود:

5 + 2 = 7

اما زمانی که دو رشته را با یکدیگر جمع می کنید، عملگر جمع دو رشته را به هم متصل می کند:

Hossein + Ahmadi = HosseinAhmadi

در زبان های برنامه نویسی مختلف، بر اساس ماهیت زبان یکسری کلمات کلیدی برای مشخص کردن نوع داده استفاده می شود، اما نه در همه زبان های برنامه نویسی. برای مثال، در زبان سی شارپ، جاوا و سی پلاس پلاس از کلمه کلیدی int برای نوع های عددی صحیح و یا float برای نوع های عددی اعشاری استفاده می شود. همچنین برای رشته ها از string استفاده می شود. در زبان Python نیز نوع های داده مختلفی وجود دارد، مانند اعداد (Numbers)، رشته ها (String)، لیست ها (List) و ...

متغیرها (Variables)

اما نوع های داده به تنهایی کاربردی ندارند و برای استفاده از آن ها می بایست از متغیرها (Variables) استفاده کرد. متغیرها در حقیقت خانه هایی از حافظه هستند که به آن ها نامی تخصیص داده شده و مقداری داخل آن ها ریخته می شود تا در مواقع نیاز از این مقادیر استفاده کرد. زمانی که می خواهید در برنامه خود یک متغیر تعریف کنید، باید برای آن یک نوع داده در نظر بگیرید. نوع داده تعیین می کند که متغیر تعریف شده چه مقادیری را می تواند در خود جای دهد. برای مثال، زمانی که شما متغیری از نوع عدد صحیح تعریف می کنید، تنها می توانید داخل آن عدد قرار دهید و امکان قرار دادن رشته داخل آن وجود ندارد.

همانطور که گفتیم، هر متغیر تعدادی از خانه های حافظه را اشغال می کند. مقدار این حافظه کاملاً بستگی به نوع داده مورد استفاده برای آن متغیر دارد. برای مثال در صورت استفاده از متغیر نوع عدد صحیح، میزان حافظه اشغال شده در حافظه 32 بیت خواهد بود. (هر 8 بیت، 1 بایت است). به عنوان مثال، در زبان سی شارپ ما چهار حالت مختلف برای تعریف نوع های عددی صحیح داریم:

  1. نوع byte (معادل 1 بایت یا 8 بیت)
  2. نوع short (معادل 16 بیت)
  3. نوع int (معادل 32 بیت)
  4. نوع long (معادل 64 بیت)

میزان عددی که هر یک از متغیرها می توانند در خود نگهداری کنند کاملاً بستگی به میزان حافظه آن ها دارد. برای مثال نوع byte اعداد 0 تا 255 را قبول کرده و short بازه 32768- تا 32767 را به عنوان ورودی قبول می کند. هر چقدر میزان حافظه اشغالی توسط یک نوع داده بیشتر باشد، ظرفیت آن نیز بیشتر خواهد بود.اما چگونه از متغیرها در برنامه ها استفاده می کنیم؟ هر زبان برنامه نویسی شیوه های مخصوص به خود را برای تعریف و استفاده از متغیر ها دارد. برای مثال، در زبانی مانند سی پلاس پلاس، جاوا یا سی شارپ متغیرها به صورت زیر تعریف می شوند:

int num1;
num1 = 12;
int num2 = 5;

در کد بالا متغیری تعریف شده با نام num1 و از نوع int که مقدار 12 داخل آن قرار داده شده است و دومی با نام num2 و از نوع int که مقدار 5 داخل آن ریخته شده است. در تعریف دو متغیر بالا، تفاوتی وجود دارد، برای تعریف num1، ابتدا متغیر تعریف شده و در خط دوم مقدار 12 داخل آن ریخته شده است. عملگری = که در خط دوم مورد استفاده قرار گرفته، اصطلاحاً عملگر انتساب یا Assignment نام دارد که بوسیله آن می توان مقدار یک متغیر را تغییر داد و مقدار جدیدی داخل آن ریخت. اما در خط سوم، در زمان تعریف متغیر num2، مقدار 5 نیز داخل آن ریخته شده که اصطلاحاً به آن مقدار دهی اولیه متغیر یا Variable Initialization گفته می شود.شما می توانید در طول اجرای برنامه با مقادیر متغیرها کار کنید، آن ها را تغییر دهید یا از آن ها برای انجام عملیات های مورد نظر استفاده کنید. کد زیر نحوه استفاده از متغیر num1 که در بالا تعریف شده را نشان می دهد:

int result = num1 + 12;

در کد بالا متغیر جدیدی با نام result تعریف شده و حاصل جمع مقدار num1 بعلاوه 12 داخل آن ریخته شده است.در نمونه کد بالا، همانطور که مشاهده کردید زمان تعریف متغیر می بایست نوع آن را مشخص کنیم، اما برخی زبان ها مانند Python، برای تعریف متغیر نیازی به مشخص کردن نوع آن ندارند و بر اساس مقداری که داخل متغیر ریخته می شود نوع آن مشخص می شود:

a = 10
b = 15
print "Value of a:", a

در کد بالا، همانطور که مشاهده می کنید، برای متغیر a نوعی مشخص نشده، اما بر اساس مقدار آن یعنی 10، نوع عددی برای آن در نظر گرفته می شود.

در انتها چند نکته را در مورد متغیرها در نظر بگیرید:

  1. متغیرها در حالت عادی، تنها یک مقدار می توانند در خود نگه جای دهند، برای مثال یک متغیر از نوع int، تنها یک عدد می تواند در خود نگهداری کند.
  2. بر خلاف زبان هایی مانند سی شارپ و سی پلاس پلاس که برای تعریف متغیر نیاز به تعیین نوع داده آن داریم، در برخی زبان ها مانند پایتون نوع داده بر اساس مقدار متغیر انتخاب می شود.
  3. زمان نام گذاری متغیرها دقت کنید که نمی توانید از نام های تکراری استفاده کنید و هر متغیر باید یک نام منحصر به فرد داشته باشد.
  4. قواعد نام گذاری متغیرها در زبان های برنامه نویسی مختلف متفاوت است، اما معمولاً برخی از آن ها مشترک هستند، مانند اینکه نام متغیر نباید با عدد شروع شود یا استفاده از برخی علائم مانند ! یا ** در نام گذاری متغیرها مجاز نمی باشد.

در این مطلب با مباحث نوع های داده (Data Type) و متغیر ها (Variables) آشنا شدیم. در قسمت بعدی آموزش با مبحث کلمات کلیدی (keywords) در زبان های برنامه نویسی آشنا خواهیم شد. ITPRO باشید

نویسنده: حسین احمدی

منبع : جزیره برنامه نویسی و توسعه نرم افزار وب سایت توسینسو

هرگونه نشر و کپی برداری بدون ذکر منبع و نام نویسنده دارای اشکال اخلاقی است

#variable_ها_در_برنامه_نویسی #متغیرها_در_برنامه_نویسی #آموزش_برنامه_نویسی #شروع_برنامه_نویسی #data_type_ها_در_برنامه_نویسی #چگونه_برنامه_نویسی_را_شروع_کنیم #نوع_های_داده_در_برنامه_نویسی
عنوان
1 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 1 : مفاهیم اولیه رایگان
2 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 2 : انواع زبان برنامه نویسی رایگان
3 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 3 : روش های اجرای کد رایگان
4 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 4 : مبنا های عددی رایگان
5 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 5 : عملگر های بیتی رایگان
6 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 6 : محیط های یکپارچه توسعه رایگان
7 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 7 : شروع به کار رایگان
8 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 8 : نوع های داده و متغیرها رایگان
9 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 9 : کلمات کلیدی و الگوریتم رایگان
10 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 10 : عملگرها و عملوندها رایگان
11 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 11 : دستورات کنترلی و شرط رایگان
12 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 12 : دستورات تکرار و حلقه رایگان
13 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 13 : آرایه ها و کاراکترها رایگان
14 آموزش برنامه نویسی به زبان ساده قسمت 14 : توابع رایگان
زمان و قیمت کل 0″ 0
2 نظر
سیدعلی علوی

سلام

با تشکر از مقاله فوق

در مورد short - int - long به اشتباه نوشتید 16-32-64 بایت. در صورتی که 16-32-64 بیت حافظه اشغال می کنن.

حسین احمدی

سلام، وقت بخیر. موارد اصلاح شد. تشکر

نظر شما
برای ارسال نظر باید وارد شوید.
از سرتاسر توسینسو
تنظیمات حریم خصوصی
تائید صرفنظر
×

تو می تونی بهترین نتیجه رو تضمینی با بهترین های ایران بدست بیاری ، پس مقایسه کن و بعد خرید کن : فقط توی جشنواره تابستانه می تونی امروز ارزونتر از فردا خرید کنی ....